Sunday, 20 September 2015

वाढदिवस शुभेच्छा (१)


शुभेच्छा क्र.१

आले आभाळ भरुन
थेंब पावसाचे घेऊन
सरी बेभान नाचती
गाणे जन्मदिनाचे गाती...

थेंब इवले मिळून
होई सागर तो महान
तैसा सागर व्हावे तू
क्षण क्षण बहरावे तू

हसू कायम असू दे
दु:ख संकट ते नसू दे
हेच देवाशी मागणे
ना पडो तुज काही उणे

लाभो उदंड आयुष्य
आनंदी उज्ज्वल भविष्य
पूर्ण होवो साऱ्या इच्छा
वाढदिवसाच्या शुभेच्छा!!

*अनिल सा.राऊत
9890884228

anandiprabhudas@gmail.com

Sunday, 6 September 2015

भक्तीचे फळ


सावता गीतमाला गीत क्र.४

भक्तीचे फळ

उरी सावताच्या ब्रम्हांड पाहिले
फूल आत्म्याचे चरणी वाहिले।।धृ।।

नाही उपास-तापास
नाही केला वनवास
ना पायी चालण्याचे कष्ट साहिले
उरी सावताच्या ब्रम्हांड पाहिले
फूल आत्म्याचे चरणी वाहिले।।१।।

नाही नवस-सायास
नाही नैवेद्याचा वास
ना पोथ्या-पुराणाचे वाचन केले
उरी सावताच्या ब्रम्हांड पाहिले
फूल आत्म्याचे चरणी वाहिले।।२।।

नाही आकांड-तांडव
नाही शोभेचा मांडव
ना जप-तपाचे हिशोब ठेविले
उरी सावताच्या ब्रम्हांड पाहिले
फूल आत्म्याचे चरणी वाहिले।।३।।

उरी वसले सावता
ना राहिले भय आता
भक्तीचे फळ मुक्तीठायी लाभले
उरी सावताच्या ब्रम्हांड पाहिले
फूल आत्म्याचे चरणी वाहिले।।४।।

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

लाख अर्पिले नाम


सावता गीतमाला गीत क्र.३

लाख अर्पिले नाम

लाख अर्पिले नाम तेव्हा देव पावला
संत सावताच्या भेटी विठ्ठल धावला।।धृ।।

थेंब थेंब घामाचा
विठ्ठलनामाचा
मातीमायच्या चरणी
अभिषेक वाहिला...
संत सावताच्या भेटी विठ्ठल धावला...१

भक्त सारे सारखे
विठू तव पारखे
सावता माळी भासला
पांडुरंगा आगळा...
संत सावताच्या भेटी विठ्ठल धावला...२

जाती कैक पंढरी
दिंड्या वारकरी
परि सावताच्या रानी
रोज चाले सोहळा...
संत सावताच्या भेटी विठ्ठल धावला...३

ना खंड कधी नामाला
भाव वाहिला कामाला
असा विरळा संत
शिरोमणी रे जाहला...
संत सावताच्या भेटी विठ्ठल धावला...४

लाख अर्पिले नाम तेव्हा देव पावला
संत सावताच्या भेटी विठ्ठल धावला.....

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

Saturday, 5 September 2015

राया एकदा तरी फिरुद्या मर्जी (लावणी)

(लावणी)

किती सांगा करु मी तुमची अर्जी
राया एकदा तरी फिरु द्या मर्जी...||धृ||

नजरेच्या खेळाची पुरे हो जुगलबंदी
घ्या बावनकशी ही जवानी कवळ्यामंदी
फिरुनि पुन्हा,घडू द्या गुन्हा,नको कसली नाराजी...||१||

शिणगाराची लाली गडद झाली बाई
अजून कशी का तुमची चाहुल न्हाई
पेचात पडले,काय कळेना,कशी तुम्हां करु राजी...||२||

हट्टाने मी बिलगेन तुम्हां,नका करु दूर
सोडा रुसवा,मला हसवा,लाजून मी चूर
पिरतीपायी तुमच्या राया,घालेन `ऐवज´ खर्ची...||३||

(चाल:-तुम्हांवर केली मी मर्जी बहाल ...चिञपट:-पिंजरा)

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

सोळाचा खेळ (लावणी)

सोळाचा खेळ बाई मी मांडून बसले
चोळीवरनं पदर बाई मी सारुन बसले ।।धृ।।

पाखरे भिरभिरती...भान हरपती
दाणा नसल्याजागी...चोची ते मारती
असं ज्वानीचं जाळं बाई मी लावून बसले ।।१।।

भुंगे फिरफिरले...फूल फुलले
गुलकंद चाखण्या...किती टपले
भिंगरी बांधून पायी मी फिरवू लागले ।।२।।

रात सरता सरेना...मना चैन पडेना
देह तापला आगीत...भडका विझता विझेना
अशी होऊन बेभान पाणी शोधत सुटले ।।३।।

भेटले बहुजन...कोल्हे जागवून
राती परतल्या...रस चाखून
डाव टाकून उलटा मी फड जिंकून आले ।।४।।

©अनिल सा. राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

कळावी तुला प्रीत माझी

सखे सर ही पावसाची,भिजवी मनाला
कळावी तुला प्रीत माझी,अशा क्षणाला।।धृ।।

बघ डोळ्यात माझ्या
काय तुला दिसते? -M
     नको रे साजणा
     मन इथेच फसते -F
सांग ना तू मला
ही कोकाळा का गाते? -F
      बघून तुला अन् मला
      सख्याला ती पुकारते -M

जुळली मने तुझी माझी,सांग ना जगाला
कळावी तुला प्रीत माझी,अशा क्षणाला ।।१।।-M

मन चिंब झाले
तनू कोरडी का?-F
       ये जवळी साजणे
       दूर तू खडी का?-M
शहारले अंग माझे
भरली हुडहुडी का?-F
        ये मिठीत तू अशी
        घडू दे लाख चूका-M

फुलला देही अंगार कसा,सांग ना तू मला-F
कळावी तुला प्रीत माझी,अशा क्षणाला ।।२।।-M

धूंदला रे पाऊस
धुंद तू अन् मी-F
       सरावल्या धारा
       चिंब तू अन् मी-M

सख्या सर ही पावसाची,भिजवी मनाला-F
कळावी तुला प्रीत माझी,अशा क्षणाला ।।३।।-M

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

चांदण्याची रात साजणी

चांदण्याची ही रात साजणी,चल आज गाऊ प्रीतगाणी।।धृ।।-F
बहराची ही वेळ सुहानी,उमलून आली रातराणी।।धृ।।M

रात सारी आज गंधाळली
धरा दुधी साज पांघरली

मिलनाची ही वेळ सुहानी,खुणवून गेली ही पापणी।।१।।-F

चंद्र झुकला गालावरती
मीठीच्या गं खुणा उमटती

धुंदण्याची ही रात साजणी,मनी लाजते एक कामिनी।।२।।-M

श्वासात श्वास मिसळती-F
शब्द सारे ओठात विरती-M

गुंतण्याची ही रात सुहानी,सजवून गेली प्रीतगाणी।।३।।F&M
चांदण्याची..........

(कडवे स्ट्रक्चर:-सांग कधी कळणार तुला)

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

कळले नाही,जडले प्रेम कसे?

हळव्या या माझ्या मनाला....साथ तुझी दे ना-M
खुलल्या या प्रेमकळीला....गंध तुझा दे ना-F

भाव मनातले सांगू कसे?
पाण्यावरती तरंग जसे
चिमटीत पाणी घेऊ कसे?
भाव शब्दात मांडू कसे?
.........कळले नाही,जडले प्रेम कसे?-M

आसमंत हा सुगंधी झाला
गंध प्रेमाचा दरवळला
का स्वप्नात मी घेई उसासे?
जागेपणी तुझी आस असे..
.........कळले नाही,जडले प्रेम कसे?

स्पर्श तुझा शहारतो अंग
भेटीतही मग भरतो रंग-M
मिठीत तुझ्या रे जादू असे
झाले तुझीच मी सांगू कसे?-F
.......कळले नाही,जडले प्रेम कसे?-F&M

(मला वेड लागले प्रेमाचे टच)

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

धुंद अशा वेळी...

धुंद अशा वेळी...धुंद अशा वेळी
तुझी आठवण मज यावी
त्या क्षणी भेटीस तू ये ना...
हवा पावसाळी
भिजवत सुमनांना यावी
त्या क्षणी मिठीत तू ये ना...M

पडता थेंब देही
बावरे मन होई
ध्यास हा तुझा
    लागतो उगी का कळेना?...F

धुंद अशा वेळी..........M

ओढ मिलनाची
थकल्या नयनांची
पायघड्या केल्या
सखे नजरेच्या.....M

माझ्या अंतरीची
स्पंदने ह्रुदयाची
तेजीत ओढीने
तुझ्याच भेटीच्या.....F

सांगू जरा ओल्या मीठीला
भिजुनि जावी मने.....M

सूर नवे जुळवूनी रोज
गावू प्रेमाचे गाणे.....F

धुंद अशा वेळी........M

(चाल:-ओल्या सांजवेळी)

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

पोवाडा

पोवाडा

अत्याचाराच्या अंध:कारात,काळोखाला चिरण्याला
      सूर्य जन्मला...सूर्य जन्मला
रामजी भिमाईच्यासाठी
घडली गोष्ट एक मोठी
चौदावे रत्न आले पोटी-हां जी जी

नव्हता माणूस म्हणत माणसाला
शिवाशिवीने कहर केलेला
      लाज वाटावी त्या पशूला
असा वागवत होता माणूस माणसाला
कराया उद्धार तयांचा भिमराव जन्मला...
         भिमराव जन्मला-हां जी जी

अडाणीच होता समाज ठेविला
थोडे बहू जे शिकले,बसून ओसरीला
     तयांनीही मुरडली नाके समाजाला
भिमरावांनी घेतला वसा नाही टाकिला
केले प्राशन म्हणुनी वाघिणीच्या दुधाला...
      वाघिणीच्या दुधाला-हां जी जी

किर्ती अशी कर्तृत्त्वाने झळाळली
         चमकली ज्ञानाने
मग संबोधु लागला समाज
         बाबासाहेब नावाने
कौतुक किती ते लोकां
          माझे बाबा...माझे बाबा
फेकले देव देव्हाऱ्यातुनी
         बसविले त्या जागी बाबा
शिकलेल्या बाबांनी तयांना
        सांगितले मग पटवून-२
शिक्षणाने माणूस होतो
     शहाणा की रे,व्हा शहाणे शिकून-२

अन्यायाला फोडली वाचा
अस्पृश्यतेला धिक्कारले
अज्ञानाची फोडली कोंडी
सर्वांबरोबर शिक्षण केले...

शिक्षणाची दारे खुली झाली आणि काय चमत्कार झाला...(बोल)

एका हाकेला,साथ बाबाला-२
      समाज एकवटला
      निर्धार केला...
अरे चला शिकायला
साथ द्याया बाबाला
अन् लाथ पेकटात व्यवस्थेच्या घालायला-हां जी जी

दुखले किती जरी पोटात
   नाही माघारी,शिक्षणाच्या दारी
बघून जोश तो अस्पृश्यांचा
   होई तीळपापड उच्चवर्णियांचा
अन् शिकुनि शहाणा होई तो अनुयायी बाबांचा-हां हां

पाण्यासारखे निर्मळ कोणी
जगात नाही,वादच नाही
परि पाण्यालाही केले तयांनी पापी
म्हणे शिवाशिवीने देव तयांचा कोपी
हा भेद पाहुनी का देवही गेले झोपी....हा जी हा जी

चिडला तो ज्ञानसूर्य अन्
दिली हाक समतेची
समाजाच्या एकतेची
अस्पृश्यांच्या उद्धाराची

ऐतिहासिक निर्णय बाबांनी घेतला
पाण्याला त्या हस्तस्पर्श केला
अन् पवित्र केले त्या पापी पाण्याला
केले अमर महाडच्या त्या चवदार तळ्याला-हां जी जी

वाढवित होते ज्ञानाला
चेतवित होते मरगळलेल्या मनाला
अजून सल एक होती त्या क्षणाला
शिका,संघटित व्हा
     करा संघर्षाला
जन्म दिला ब्रीदवाक्याला
अंगार मना-मनात चेतला
अत्याचाराविरुद्ध सारा समाज पेटला-हां जी जी

तुटल्या साऱ्या बेड्या
शतकानुशतकाच्या गुलामीच्या
घेतला श्वास मोकळा
फुगल्या बरगड्या छातीच्या-हो-हो
जोखड मानेचे गळून पडता,ताठा कण्याला
अन् काय बिशाद कुणाची भिडवाया डोळा डोळ्याला-२

सोसले हाल खूप झाले
नाही आता रमले
मन बाबांचे,ज्या धर्माने दुखावले
मार्ग तो सापडला
अन् गेले शरण गौतमाला...हां जी जी

भारत जेव्हा स्वतंत्र झाला
दिला जन्म बाबांनी घटनेला
देवून मागासांना हक्काचे आरक्षण
झाले बाबांचे महापरिनिर्वाण...

समाजहितासाठी समता,न्याय,बंधुता त्रिसूत्री जोपासावी
ज्ञानसूर्याची स्वप्ने आता,तुम्ही पूर्ण करावी

चैत्यभूमीला त्या वंदन करुनि मनोभावे-२
अनिल लिहीतो पोवाड्याला,तुम्ही स्मरणाने गावे-२

(आधार:-तुळापुरी कैद झाला...)

©अनिल सा.राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

Tuesday, 1 September 2015

पाऊस सोहळा


गूज पक्षांची कानी
पाय रानात रुतला
सूर कोकिळा प्याली
कंठ झाडाला फुटला

गाज वाऱ्याची पानी
झुला खोप्याचा झुलला
माय दिसता क्षणी
बंध चोचीचा खुलला

साज फुलांचा रानी
गंध मातीला सुटला
जीव लावूनि त्यासी
रस भ्रमरे लुटला

गातो ओहोळ गाणी
रंग मोरांनी भरला
नभ वाकता खाली
ठेका सरींनी धरला

भासे बिल्लोरी पाणी
सूर्य तळ्यात दंगतो
असा सोहळा भारी
नित्य नव्याने रंगतो!

©अनिल सा. राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

मिरुग

       
गड गड गडगड
काळे मेघ गर्जती
घण् घण् घणघण
घंटा शाळेची वाजती

दप्तर पाठी घेऊनी
धूम ठोकली तोऱ्यात
पाऊस धावे शिवाया
धूळ चालली डोळ्यात

पळता पळता बाई
दम लागला उरात
नजर धावली मागे
ठेच लागली जोरात

तोल जाता आपटले
थेंब धावले जोमात
पाठशिवणीचा खेळ
चालला बाई झोकात

आला आला पाऊस
भिजले सारे दफ्तर
काट्यात फसुनि झाले
गणवेशाचे लक्तर

वाटेला लावून डोळे
माय उभी दारात
चिंब भिजले मी अन्
पाणी गळे छपरात

कुशीत घेऊनि माय
बोलली मजला काही
हात जोडूनि आभाळा
`मिरुग' पावला बाई!

©अनिल सा. राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

Monday, 31 August 2015

.....झाला पावन सावता!

           
(सावता गीतमाला गीत क्र.२)

         ....झाला पावन सावता!

नको नको विसरु आता, माळियाच्या या भक्ता
देव बैसला अंतरी,झाला पावन सावता।।धृ।।

गातो विठ्ठलाची गाणी,हात राबता राबता
टाळ चिपळ्याची साथ,देई गुणी रे पावटा
आत डोलतो विठ्ठल,वारा शीळ रे घालता
देव बैसला अंतरी,झाला पावन सावता।।१।।

दिंडी मोटेची निघाली,दिस फाकता फाकता
तरारला कांदा-मुळा,वारी पाण्याची पोचता
झाला वेडापिसा देव,असा सोहळा पाहता
देव बैसला अंतरी,झाला पावन सावता।।२।।

झाले मंदिर शेताचे,पीक जोजता जोजता
धाटा-धाटापरि उभा,विठू भक्ताच्या स्वागता
सेवा मातीची करुनि,तिथे टेकावा माथा
देव बैसला अंतरी,झाला पावन सावता।।३।।

भाव-भक्तीच्या नादात,किती चालता चालता
देव पाहावा रानात,घाम मातीत गाळता
अशी पुण्याई सांगते,माझ्या अरणची गाथा
देव बैसला अंतरी,झाला पावन सावता।।४।।

नको नको विसरु आता, माळियाच्या या भक्ता
देव बैसला अंतरी,झाला पावन सावता....

©अनिल सा. राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com

लाभे पुण्य आम्हां...





(सावता गीतमाला गीत क्र.१)       

          लाभे पुण्य आम्हां....

धन्य अरण भूमी,
धन्य तो सावता
लाभे पुण्य आम्हां,तया हात जोडता।।धृ।।

भजनी किर्तनी
नाही रमला तो
घाम गाळूनि रे
विठू तो पावतो
नाम विठूचे सदा,घेतो मुखी सावता
लाभे पुण्य आम्हां,तया हात जोडता।।१।।

मेळा वैष्णवांचा
जमे पंढरीशी
विठू धाव घेई
सोडूनिया काशी
चोर लागले पाठी,सांगे विठू सावता
लाभे पुण्य आम्हां,तया हात जोडता।।२।।

जागा एक आहे
तुझ्यासाठी देवा
लपण्या तुला रे
फाडतो मी देहा
छाती चिरुनि देवा,लपवितो सावता
लाभे पुण्य आम्हां,तया हात जोडता।।३।।

उद्धारली कुळे
उद्धारली जात
माळियाच्या घरा
विठ्ठलाची साथ
लावे भक्तीचा लळा,माझा भोळा सावता
लाभे पुण्य आम्हां,तया हात जोडता।।४।।

धन्य अरण भूमी,
धन्य तो सावता
लाभे पुण्य आम्हां,तया हात जोडता....

©अनिल सा. राऊत
9890884228
anandiprabhudas@gmail.com



Friday, 14 August 2015

तिरंगा


ए बळवंत...तू केशरी घे
ए प्रज्ञाकुमारी...तू पांढरा घे
ए दगडू...तू अशोकचक्र घे
आणि हमीद...तू हिरवा घे....

चला...
वाटण्या तर झकास झाल्या
त्या त्या धर्माच्या
तिरंग्यातून निशाण्या झाल्या...

आता फडकत नाही तिरंगा
पुर्वीसारखा...मना-मनात
चाललेय चिरफाड तिरंग्याची
अगदी...अगदीच जोमात...

ध्वस्त झाले स्वातंत्र्य अन्
गुलाम झाला माणूस धर्माचा
रंग लालच दिसतोय शेवटी
त्याच्या साऱ्या कर्माचा...

ए बळवंत यार..
तू तिरंगा घे
ए प्रज्ञाकुमारी...
तू तिरंगा घे
ए दगडू...
तू तिरंगा घे
ए हमीद...
तू तिरंगा घे

नको चीरफाड...एकसंध घे
माझा तिरंगा डौलात फडकू दे!
माझा तिरंगा डौलात फडकू दे!!

*अनिल सा.राऊत
9890884228

         


Monday, 10 August 2015

नाना


सिनेअभिनेते नाना पाटेकरांनी आत्महत्याग्रस्त शेतकऱ्यांच्या कुटुंबांना जो मदतीचा हात दिला आहे तो कौतूकास्पद तर आहेच पण त्यांच्या शब्दांनी त्या कुटुंबांना जी आपुलकी दिली आहे ती खरी महत्त्वाची आहे. नानांच्या कार्याचा हा शब्दगौरव....

*******  नाना  ******

आश्वासनांच्या पावसात,जीव गुदमरुन गेला
कुणब्याच्या जीवात,एक नाना श्वास भरुन गेला!

भुंकणारे ते सारे शेपटी घालून पळाले राव
धीरोदत्त हातांनी ,एक नाना रक्षा करुन गेला!

घेतला गळफास जिथे,ती झाडे आत हुंदकती
दु:खाने कासावीस,एक नाना असा रडून गेला!

जगण्या-मरण्यात आता नव्हतीच कोणती दरी
जगण्याला तयांच्या,एक नाना बळ देवून गेला!

नाहीत पुरणार आयुष्यभर जरी या मोहरा
बीज माणुसकीचे,एक नाना आज पेरुन गेला!

लावू गडे थोडा लळा,नको नुसताच कळवळा
पाषाणालाही पाझर,एक नाना बघ फोडून गेला!

*अनिल सा.राऊत*
9890884228
Email:-anandiprabhudas@gmail.com

Thursday, 6 August 2015

नातीगोती


सैरभैर मी,हरवल्या साऱ्या दिशा
रोज बोलणाऱ्या तारका आज,
अनोळखी झाल्या कशा?

राखले शेत, कुंपण बनून कधी
दस्तक देणाऱ्या सुखाच्या आड,
फांजरी या आल्या कशा?

राबलो कुणासाठी,मला ना कळले
रोज राबणाऱ्या हातांच्या आज,
नसा बंद झाल्या कशा?

एवढेच माहित मज पडले गा
जीव लावणाऱ्या नात्यांनी आज ,
चोची त्या मारल्या कशा?

विव्हळतो मी, देण्या आनंद तयांना
रोज भरणाऱ्या जखमा आज,
पुन्हा रक्ताळल्या कशा?

फेकून द्या रे संपताच उपयोग
वैद्य मारणाऱ्या जमाती आज,
कळेना जन्मल्या कशा?

*अनिल सा.राऊत*
9890884228

Tuesday, 28 July 2015

आठवणींचा बाजार



आठवणींच्या बाजारातून
फेरफटका मारताना...

कोलाहलात विरुन जाते
जराशी पुसट आठवण ती
जीवनसंघर्षाच्या आठवणी मात्र
धावून येतात अंगावर-
बाजारातल्या मोकाट जनावरांसारख्या
अन्
उभा राहतो अंगावर काटा!

काही आठवणी
सडून जातात आतल्या आत-
कांद्या-बटाट्याप्रमाणे
तर काही राहतात 
कायमच ताज्या-
पाणी मारुन मारुन
चकाकवलेल्या भाज्यांप्रमाणे!

भरला बाजार,संपलेला असतो
तरीही,
एक आवाज येतो,
"मी इथेच आहे...
तुझी वाट पाहत...!"

अन् 
मी पुन्हा नव्याने
धुंडाळत फिरतो...
फक्त,
तिच्याच आठवणींचा बाजार!

*अनिल सा.राऊत*
9890884228

Monday, 13 July 2015

हे अनिल !


(अनिल =वारा)

हे अनिल! असा मोकळा ना ये भेटीला
राखण्या थोडी लाज,हो,सुदामा आज तू...
नसेल पुरचुंडी पोह्याची तुजपाशी
आणून जलमेघ ते,चढव साज तू...!

थांबली रे सळसळ हिरव्या पानांची 
यातना किती जीवाला,कर अंदाज तू...
नको गाऊ मयसभेतली ती विराणी
आळव मेघमल्हार,घुमव गाज तू...!

शीळ तुझी रे अशी, ना सर बासरीची
भीते पालवी कोवळी,तो दगाबाज तू...
दे विश्वास कि सोबती आणेन वर्षाव
त्या थेंबांचा पाड कानी,गोड आवाज तू...!

बहरेल ती प्रीत जूनी पुन्हा नव्याने
खोल नवथर गाली,सगळे राज तू...
वाजता बासरी सळसळे पानाअंगी
पोटरीत येता कुणी,पाळ रिवाज तू...!

ऐन भरात नको आक्रीत घडाया रे
अवकाळी जमले ते,कुठे विराज तू...
विनवितो हा 'अनिल', 'हे अनिल' तुला 
पांगवाया त्यांना आता,दाखव माज तू...!

*अनिल सा. राऊत*
9890884228


visit me:-http://shabdakalyanchagandh.blogspot.com/

Saturday, 11 July 2015

शूss...!कुछ बोलने का नाय


चुलवानाला ठोकर मारुन
बया शिकाया भायेर पडली
शेरडा करडा म्हागची पोरं
गड्या कालेजाला भिडली...
शिकून करतील उद्धार कुळाचा
छाती फुगवून बा सपान पाह्य..
पोराईंच्या हे ध्यानात बी नाय-
शूss...! कुछ बोलने का नाय
इथं सबकुछ अलबेल हाय....

पोरीनं कापल्या लांब झिपऱ्या
पोरानं घातली झक्कड येणी
हटकलं जाणत्यापणानं तर
फ्यासन हाय म्हणत्यात बेणी...
करेनात का बापडी,करु दे
फुलायचं ह्येच तर वय हाय
'झुलत' नाय ह्येच बेस हाय-
शूss...! कुछ बोलने का नाय
इथं सबकुछ अलबेल हाय....

वह्या पुस्तकं नसतातच कधी
मोबाइलच सारखा हातामधी
कानात गोळं न् गळ्यात दावं
चालणं बघ कसं ठेक्यामधी...
'जगाला प्रेम अर्पावे' ह्ये शिकून
नवं जग त्यास्नी बघायचं हाय
तिच्या पायाखाली याचा पाय-
शूss...! कुछ बोलने का नाय
इथं सबकुछ अलबेल हाय....

एकांतांत असतो हातात हात
कधी कधी व्हटांचीबी साथ
लाजंसाठी हवंच असतं 'लॉज'
अन् नकळत घडून जाते बात..
इचारलंच कुणी संशयानं तर
म्हणत्यात आमची मैत्री हाय
'लफड्याचं' नाव द्यायचं नाय-
शूss...! कुछ बोलने का नाय
इथं सबकुछ अलबेल हाय....

मोबाईलनं बिघडून गेली पिढी
इस्कटली अभ्यासाचीही घडी
बघेल तवा त्या मोबाईलवरनं
फिरवत्यात बोटाची काडी...
लाईनीवर आणावं म्हटलं तर
म्हणत्यात,नोट्स मला नाय
अॉनलाईन 'अभ्यास' चालू हाय-
शूss...! कुछ बोलने का नाय
इथं सबकुछ अलबेल हाय....!!

आयला आय म्हणायचं नाय
बापाला बाप म्हणायचं नाय
सांभाळता येत नाय तर
जन्माला पण घालायचं नाय...
बापानं त्या सांगा करावं काय?
माय हुंदकते आत धाय-धाय
अन् करपून जाते दुधावरची साय-
शूss...!कुछ बोलने का नाय
इथं सबकुछ अलबेल हाय....!!

*अनिल सा. राऊत*
9890884228

visit me:-http://shabdakalyanchagandh.blogspot.com/

Monday, 6 July 2015

अवकाळ गाभणं अन् वांझोटं वाहणं


खरं खरं सांग पावसा आता तूच मला
या मंत्र्या-संत्र्यांनी किती दिली लाच तुला ?

यायचा येळंवर अन् पिकवून जायचा शेतं
डोळं फाडफाडून बघत राह्यचं लांडगं नेतं !

टाईमाच्या टाईमाला येणं तुझं पक्कं असायचं
तजबीज करताना काळजीचं कारण नसायचं !

जेवढी काळया मायची पोटाची भूक असायची
तेवढीच तुझी दुरडीही 'वरनं' रिती व्हायची !

सगळं कसं आबादी आबाद चाललं होतं
पुढाऱ्याचं पाय धरायचं नशिबी येत नव्हतं !

कुणाची लागली नजर तुझ्या टायमिंगला ?
कुणाच्या 'पार्टीने' तुझा 'तोल' गड्या चालला ?

हवा असतो तेव्हाच पाडतोस दुष्काळ कसा ?
छावणीत गुरांचा 'घास' नेत्यांना 'चारतो' कसा ?

का गड्या वणवण पाण्यापायी दरसाल अशी?
बगळ्या-माफियांची भरतो थैली गच्च कशी?

ओतून घाम कुणबी पीक आणतो जोरात
टपकतो अवकाळी आनंदाच्या ऐन भरात!

करुन सारा सपाराम डोळ्यातल्या सपनांचा
भरतो रांझण नेत्यांचा अन् सरकारी 'बाबूं'चा !

म्हणुन,खरं खरं सांग पावसा आता तूच मला
या मंत्र्या-संत्र्यांनी किती दिली लाच तुला ?

थांबव बाबा आता तुझं हे 'खाबु' वागणं
उगीच अवकाळ गाभणं अन् वांझोटं वाहणं...!

*अनिल सा. राऊत*
9890884228

visit me:-http://shabdakalyanchagandh.blogspot.com/

                 

Saturday, 4 July 2015

बाप आणि मुलगा



मुलगा जेव्हा शहरातून गावाकडे येतो
मातीने पाय घाण होवु नयेत म्हणून जपतो ....
तेव्हा बापाला अभिमान वाटतो पोराचा
गर्वाने आणखी खोल रुतत जातो पाय त्याचा...

माझा मुलगा साहेब झाला सांगतो सर्वांना
त्याच्या दिमतीसाठी राबवतो घराबाराला.....
पोराला ञास नको उन्हाचा म्हणून
बाजेला ठेवतो थंडगार झाडाखाली आणून....

सटी सहामाही येणारा भज्याचा घमघमाट
पोरासाठी माञ रोजचाच राजेशाही थाट....
टोपल्यातला भाकर तुकडा तोडता तोडता
बापाचा दात वाचतो मोडता मोडता....

कुठेही नको कसर कसलीही रहायला
म्हणून सारखा खेकसतो बायकोला....
सुनेसाठी जुळवा जुळव करुन पैशाची
नऊवारी घेऊन येतो झकास कशिद्याची....

जाता जाता मुलगा म्हणतो आई-बापाला
निवांत झाल्यावर या एकदा शहराला....
आईला ओढ असते पोराचा संसार पहायची
बापाला काळजी असते पोराच्या संसाराची....

आईची ओढ अन् बापाची काळजी एकवटते
खेड्यातली वरात मग शहराकडे निघते.....
पायाच्या मातीला अप्रुप गुळगुळीत रस्त्याचे
फिटतात पांग खाल्लेल्या त्या खस्तांचे....

पाहुन बापाचे ते धुळभरले पाय दारात
मुलगा चिंतेत-कसे नेवू यांना घरात !
लाखाच्या फरशीला नको मातीचा डाग
सुनेच्या डोळ्यात केव्हाच पेटलेली आग !

स्वागताला होत्या कपाळावर कैक आट्या
जेवणाला होत्या रागात करपलेल्या रोट्या !
कुठे गेला तो रोजचा भज्याचा घमघमाट ?
वाढला किती तो किचनमधला खणखणाट ?

बापाच्या गबाळ्या अवताराची वाटायची लाज
बापाला बाप म्हणायची झाली होती पंचाईत !
नव्हता मागमुस कुठेच त्या आपुलकीचा
जसा बापाला गर्व होता साहेब मुलाचा !

मोकळ्या ढाकळ्या वातावरणातली जोडी
शहराच्या बंद हवेत गुदमरुन जाई बापुडी !
कामाच्या रहाटगाडग्याची करुन घोडी
दोघांनी जखमी काळजाने हसत गाठली झोपडी !

*अनिल सा.राऊत*
9890884228

अस्तित्व?


                                               
हळुवार अशा हातांनी, कुणी मला कुरवाळत होतं...
दोन शब्द प्रेमाचे,कुणी माझ्याशी बोलत होतं .....
बोलता बोलताच,कुणी माझं ह्रदय खोलत होतं...
हळुच नाकळत,कुणी ह्रदयात शिरत होतं....
एवढं प्रेम होतं तर चेहरा का लपवत होतं ?
सांग ना तू...
या स्वप्नात तुझं तर अस्तित्व नव्हतं ?


*अनिल सा.राऊत*
9890884228

आईला भेटायला कधी जायचं?

एकानं आग झालं तर-
दुस-यानं पाणी व्हायचं,
एकानं वणवा झालं तर-
दुस-यानं पाऊस व्हायचं....

हे सगळं शहाणपण

मीच तुम्हाला शिकवायचं ?
सांगा ना बाबा,
आईला भेटायला कधी जायचं ?

झाले असतिल हेवेदावे

दुखावली असतिल मने
`सामंजस्य´ हा एकच उपाय
जरी असतिल हजार कारणे...

घेतली सुटका करून दोघांनीही

पण माझ्या मनानं काय करायचं ?
सांगा ना बाबा,
आईला भेटायला कधी जायचं ?

घर म्हटलं कि

भांड्याला भांडं लागतंच असतं
आवाज होवू नये म्हणून
भांड्यांना थोडं गोंजारायचं असतं...

हा कसला न्याय तुमचा-

भांडंच कसं मोडीत काढायचं ?
सांगा ना बाबा,
आईला भेटायला कधी जायचं ?

तुमचं सगळं खरं झालं हो

पण माझा काय दोष होता ?
एकमेकांना दोष देता देता
दोषांचा डोंगर माझ्यावरच कोसळत होता....

लवकर ठरवा आई-बाबा,

नाहीतर
विरहाने हे प्राणपाखरू उडून जायचं...
सांगा ना बाबा,
आईला भेटायला कधी जायचं ?
आईला भेटायला कधी जायचं ?

*अनिल सा.राऊत*

9890884228


हे बंगल्याच्या दारांनो...!

हे बंगल्याच्या दारांनो,
किती झिडकाराल माणुसकीला?
जरा डोळे उघडून बघा-
गुदमरू लागलाय श्वास `माणुसकीचा´!
जरा मोकळ्या हवेत बघा...
लांब कशाला?
माझ्या झोपडीतच बघा-
माणसांची चाहुल लागताच
डे-यावरच्या तांब्याला
चिमुकले पाय फुटतात,
दाराला नसलेला उंबराही
नतमस्तक होतो स्वागतासाठी!
चहाचं पातेलं
किणकिणत चुलीवर जावून बसतं...
मग,
चुलीलाही स्फुरण चढतं ;
म्हणते,
``जेवूनच जावा आत्ता!´´
एवढंच काय,
शेजारी-पाजारी कुणाला
आलाच सांगावा देवाचा-
तर-
डे-यावरचा तांब्या
गडागडा लोळतो,
चहाचं पातेलं
आंघोळच करीत नाही,
चूल तर बंडच पुकारते
आणि
माणसांच्या पोटातील कावळे
गायब होतात तीन-तीन दिवस!
हे बंगल्याच्या दारांनो,
असं घडतंय का कधी-
तुमच्या `आत´मध्ये ?


*अनिल सा.राऊत*
9890884228